Miesięczne archiwum: Marzec 2015

Długi weekend!

Po wyczerpującym tygodniu pomału przychodzi czas na zasłużone, długo oczekiwane święta (które jak na prawdziwą studentkę przystało trochę się przedłużą;)).
Jutro ostatni męczący dzień na uczelni dla wielu pod nazwą „unikus mańkus”.
Mimo, że jak każda środa zapowiada się naprawdę okropnie, mam nadzieję, że jednak nie będzie tak źle.
I tak oto już zaczynam świąteczny weekend :)

169108-bee408a5146038f95f899cdbe7a367d8

PRiO – projekt

„Psychologia rozwoju człowieka” – Helen Bee
Dzieci 2-6

Rozdział 7 – Basia
W okresie od 2 do 6 lat dziecko zmienia się z niepozornego, niesamodzielnego malca potrafiącego porozumiewać się w bardzo prymitywny sposób w osobę niezwykle sprawną, komunikatywną i towarzyską gotową rozpocząć naukę szkolną.

Rozwój fizyczny w przedziale wiekowym od 2-6lat jest wolniejszy niż w okresie niemowlęcym. Ale nadal postępuje. Możemy wtedy zaobserwować powstawanie nowych połączeń synaptycznych podobnie jest w przypadku wzrostu i masy ciała. U dzieci w tym okresie parametry te zmieniają się o wiele wolniej niż u niemowląt. Co roku począwszy od 2 urodzin do wieku dojrzewania dzieci rosną od 5 do 8cm i przybierają na wadze ok. 3 kg Stopniowo też poprawiają się umiejętności ruchowe dzięki wzbogaceniu możliwości m mięśni dużych (bieganie, skakanie,  jazda na rowerze…) oraz wolniejszym zmianą funkcjonowaniu mięsni małych (ruchy małe)
Slajd: Tabelka- mięśnie duże, małe – obrazki dzieci

Przedszkolaki 4-do 6 razy w roku zapadają na ostre choroby tj. przeziębienia i grypa. Dzieci doświadczające stresu lub jakichkolwiek innych niemiłych przeżyć są bardziej podatne na zachorowania przewlekłe (astma, bóle głowy…) i ogólnie spada ich odporność.
slajd: Tabelka ze strony 199

Słowniczek dziecka w wieku 2,5roku zawiera ok. 600słów, w wieku5-6lat liczba ta wzrasta do ok. 15tys w tym wieku obserwujemy również szybkie przejście od pojedynczych wyrazów do pojedynczych zdań, a następnie złożonych.
Slajd: Cechy pierwszych zdań: krótkie (2-3wyrazy) i proste (brak odmiany).
dzieci używają zdań zbudowanych z dwóch rzeczowników (mamusia skarpetka) co może oznaczać w różnych sytuacjach zupełnie co innego.

Slajd: tabelka str. 201
w 3 roku życia większość dzieci zaczyna posługiwać się wieloma odmianami wyrazów oraz wyrazami funkcyjnymi. Po kilku miesiącach używania liczby mnogiej czasu przeszłego czasowników posiłkowych, przyimków itd. Zaczynają także poprawnie budować zdania przeczące i stawiać pytania.

Rozwój znaczenia słów nie jest już tak łatwo przewidywalny wygląda na to, że dziecko operuje pojęciami i kategoriami zanim jeszcze nauczy się słów, żeby je nazwać z drugiej strony uczenie się nowych słów również pociąga za sobą tworzenie nowych kategorii.
Najwcześniejsze słowa mają zwykle ściśle określone znaczenie i funkcjonują tylko w jednych kontekście. Później następuje nadmierne rozszerzenie ich użycia.
Slajd: Przykład str. 203 (potwory i spółka – „kotek”)
Dzieci początkowo myślą, że każde słowo przynależy tylko do jednej rzeczy, a nie jest nazwą kategorii. Jednak gdy już nastąpi eksplozja nazywania pojmuje ono jednak, że ze słowami wiążą się kategorie i powszechnie staje się nadmierne ich poszerzanie.

Slajd: zasady w przyswajaniu słownictwa ze strona 205
Wyróżniamy 2 zasady w przyswajaniu słownictwa
Ograniczenia – Najlepiej można to zobrazować na przykładzie scenki, w której dziecko widzi biegnącego, brązowego psa z kością w pysku. Dorosły wskazuje na niego ręką mówiąc „PIESEK”. Z tej sytuacji maluch ma wynieść, że piesek odnosi się do zwierzęcia, a nie do szeregu innych zaobserwowanych czynności.
Kontrastu – najlepiej można ją wytłumaczyć na przykładzie matki, która prosi swoje dziecko o podanie tacy chromowanej, ale NIE CZERWONEJ. Dziecko, które znało kolor czerwony drogą eliminacji przynosiło właściwą rzecz i w ten sposób nauczyło się słowa „chromowany”

Slajd: wymienić teorie ze stron 207, 208, 209
-teoria mówienia do dziecka - wiemy, ze dzieci, których rodzice często do nich mówią mową matczyną, czytają i używają urozmaiconego słownictwa, szybciej zaczynają mówić, ich słowniczek jest bogatszy i są bardziej gotowe do nauki czytania gdy osiągną wiek szkolny.
-teoria wrodzonych czynności językowych - dziecko ma zdolności językowe i jest zaprogramowane tak, by się przyglądać i przysłuchiwać oraz zwracać uwagę na dźwięki akcentowane.
-teoria konstruktywistyczna języka – wraz z pierwszymi słowami u dziecka pojawia się zastosowanie symboli w zabawach.

Slajd: Piaget str. 229
zastosowując język macierzyński, pokarzemy wam jak to mniej więcej wygląda.
+pytanie do grupy – co znajduje się na talerzyCZKU?

Slajd:  pozorność, a rzeczywistość – eksperyment Flavella
zdjęcia: gąbka i skała
Eksperymentator pokazuje dzieciom gąbkę pomalowaną tak, że przypomina ona kawałek skały. 3latki widząc ten dziwny przedmiot mówiły, że wygląda na gąbkę i jest gąbką lub wygląda na skałę i jest skałą.
Natomiast dzieci w wieku 5 lat potrafią odróżnić oba aspekty i zdają sobie sprawę, że przedmiot wygląda jak skała ale jest gąbką. Starsze dzieci rozumieją więc, że ten sam obiekt może być odbierany inaczej w zależności od punktu widzenia.

Slajd: Metapoznanie i Metapamięć str. 216
4latek rozumie, że aby coś zapamiętać lub o czymś zapomnieć, trzeba to najpierw poznać. Rozwój tej świadomości jest ważny ponieważ może być pierwszą oznaką tego, co psycholodzy nazywają metapamięcią i metapoznaniem.

Slajd: Tabela -Różnica między rozwojem inteligencji, a rozwojem słownictwa ze strony 219 i 220

Rozwój inteligencji Rozwój języka
Dzieci różnią się pod względem potencjału poznawczego mierzonego testami inteligencji. Postępuje w różnym tempie u różnych dzieci
Wynik testu IQ mówi o przyszłych osiągnięciach szkolnych dziecka i są do pewnego stopnia stałe Szybciej w otoczeniu bardziej stymulującym pod względem językowym


+ tabela ze strony 223

Występowanie różnic w wynikach testów inteligencji jest powiązane zarówno z rolą dziedziczności jak i z oddziaływaniem czynników środowiskowych.
Badania nad bliźniętami, dziećmi adoptowanymi dowodzą, że większa część tych różnic ma źródło w dziedziczności, a pozostała w środowisku oraz integracji między tymi dwoma czynnikami.

Slajd: Czynniki wpływające na rozwój inteligencji strona 229 punkt 15

Test z kostką dydaktyczną – którą można mierzyć IQ dziecka i dzięki niej można także podnieść jego iloraz inteligencji
_________________________________________________________________________________

Rozdział 8 – Sabina
Możemy przyjąć, że ADRIAN(?) ma teraz 5/6 lat i zmienił się z grymaśnego dwulatka w osobę chętną do zabawy i rozmowy.

Slajd: Freud i Erikson ze strony 258

wiek Freud Erikson
3-4 Faza analna Faza autonomi
3-5 Faza falliczna Faza inicjatywy


W między czasie Nasz Adrian przeszedł następujące fazy:
Według. Freuda:
-Faza analna – Jak już wspominała pani magister dziecko jest przywiązane do swojej kupki. Faza jest ważna, ponieważ występuje z pragnieniem rodziców wyrobienia w dziecku nawyków toaletowych.
-Faza falliczna – Wtedy wzrasta wrażliwość narządów płciowych. W tej fazie pojawia się kompleks Edypa w wyniku którego dziecko identyfikuje się z rodzicem tej same płci
A według. Eriksona
-faza autonomii – związana z poruszaniem się malucha, któremu towarzyszy dążenie do autonomii
-faza inicjatywy – wprowadza nowe zdolności do podjęcia inicjatywy

Slajd: Hartup – związki pionowe i poziome strona 258
Ani Freud ani Erison nie podkreślili jak ważne jest dla dziecka kontakt z rówieśnikami.
Hartup uważał, że dziecko powinno doświadczyć 2 rodzajów związków pionowych , poziomych.

Dziecko przywiązuje się do 1 z opiekunów, ale wraz z jego dorastaniem z wyjątkiem sytuacji stresowych gesty przywiązania stają się coraz mniej widoczne
Dziecko do 3 lat potrzebuje, by jego matka była w jego polu widzenia (bezpieczna strefa) od 3 wzwyż potrafi bez stresu oddalać się od bezpiecznej strefy.  Musi zrozumieć, że mama nadal go kocha mimo, że jest daleko.

W tym samym okresie niezależność dwulatka coraz częściej doprowadza do sytuacji, w których rodzice chcą jednego, a on czegoś innego. Bee podkreśla, że nie wolno mylić buntu z odmową!

Slajd: Czym różni się bunt od odmowa?
Dziecko ma prawo czegoś odmówić, nie chcieć jest to oznaka pewności siebie jak również większej dojrzałości
Natomiast bunt jest oznaką pewnego przywiązania, pozabezpieczanego i nadużyć. Dziecko zazwyczaj wpada w gniew, krzyk, płacz….

W pierwszych latach życia niezaprzeczalnie główny wpływ na kształtowanie rodzącej się osobowości dziecka ważną rolę pełni rodzina i rodzeństwo jednak od 2 do 6 lat zaczynają odgrywać równie ważną rolę zabawy z rówieśnikami. Można ją zaobserwować jeszcze przed drugim rokiem życia, ale w wieku przedszkolnym nabiera ona najważniejszego znaczenia. W wieku3-4 lat dzieci zaczynają preferować zabawy z rówieśnikami (razem bawią się w piaskownicy, wspólnie budują wierze klocków lego…).
Możemy zaobserwować wśród nich negatywne zachowanie – frustrację i agresję
Slajd: Agresja, a Frustracja strona 258 pkt7
+tabela ze strony 236

Jak również pozytywne tj. altruizm
Slajd: Zachowania prospołeczne – altruizm Po raz pierwszy możemy zaobserwować w wieku 2-3 lat. Prawie w tym samym czasie, kiedy zaczynają wykazywać zainteresowanie wspólną zabawą z innymi dziećmi. Zaoferują wówczas swoją pomoc dziecku, które się skaleczyło, zaproponują wspólną zabawę Lub spróbują pocieszyć inną osobę

Pytanie: Jakie dałybyście wskazówki rodzicom, by ich dzieci były szlachetne i altruistyczne?
-
stwórz pełen ciepła i miłości klimat rodzinny, wyjaśnij dlaczego… i zapoznawaj z zasadami, przypisuj dziecku proste cechy, modeluj zachowania troskliwe i wspaniałomyślne

Dzieci już od najmłodszych lat wykazują stałe preferencje wobec jednego lub kilku kolegów. Wyznaczając bardziej ścisłą definicje przyjaźni.
W wieku 4 lat dzieci te regularnie bawią się z jednym wybranym dzieckiem. Pierwsze tego typu związki są bardzo prymitywne jednak warto zauważyć, że pary przyjaciół okazują sobie większą sympatię częste odwzajemnianie uczucia i większy zakres wzajemnych interakcji.

Slajd: Przyjaźń = chłopcy vs. dziewczynki

Już w wieku 4 lat widzimy, że chłopcy i dziewczynki prezentują inne sposoby lub style odnoszenia się do rówieśników. Dziewczynki stosują styl wspomagający (wspieranie przyjaciółki, wyrazy aprobaty dla jej działań i podsuwanie własnych pomysłów)
Natomiast zachowanie chłopców ma charakter ograniczony.  Dąży to do wykolejenia wzajemnych stosunków. Cechują go sprzeczki, przechwalanie i inne formy popisywania się…
Dla dziewczynek zabawa z chłopcami dostarcza niewielu pozytywnych wzmocnień dlatego zaczynają ich unikać i rezygnują z tworzenia wspólnych grup.

Slajd: Poczucie własnego „Ja” ze strony 258, pkt. 11
Dzieci w wieku przedszkolnym są świadome swoich umiejętności tj liczenie, rozwiązywanie zagadek, itd. Dziecko stara się skupić na widocznych cechach własnej osoby (czy jest dziewczynką czy chłopcem, dba o to jak wygląda, z kim, lub czym się bawi, co potrafi robić dobrze, a co źle ) W tym samym czasie uwaga dziecka skupia się na zewnętrznym wyglądzie przedmiotów, a nie na stałych ich właściwościach (DOBRYM PRZYKŁADEM MOŻE TU BYĆ WPŁYW REKLAM NA DZIECKO)

Slajd: „Ja” społeczne 258, pkt. 12
W wieku 2 lat dziecko zna rozmaite kwestie
w wieku przedszkolnym wie, co role oznaczają. W trakcie zabawy mówi innym co mają robić, widzi siebie w różnych  rolach, np.: mamy, taty, szefa…

Slajd: Rozwój płci
Pomiędzy 2, a 6 rokiem życia większość dzieci przychodzi cykl etapów na drodze do zrozumienia stałości płci.
Najpierw określają płeć własna i innych, potem pojmują stabilność płci i na koniec ok. 5/6 roku życia rozumieją jej stałość.
W tych samych latach dziecko zaczyna uczyć się odpowiednich zachowań dla jego płci. Większość dzieci rozwija u siebie reguły dotyczące tego, jak chłopcy i dziewczynki powinny się zachowywać.

Slajd: „Chłopaki nie płacza” czyli stereotypy u dzieci
Trzeba pamiętać, że dzieci same zdobywają informacje na temat stereotypów zasłyszane, wśród dorosłych, bądź po prostu zaobserwowane. Najlepszym przykładem tutaj byłaby opowieść o 4latku, który pewnego dnia wrócił ze żłobka, twierdząc, że lekarzami są tylko mężczyźni, a pielęgniarkami kobiety, choć jego ojciec był pielęgniarzem.

Slajd: Teoria Piageta + teoria społecznego uczenia się = teoria schematów płciowych
Ani założenia Freuda, ani Kohbelga, które było oparte na założeniach Piageta dotyczące rozwoju płci nie wyjaśniają go w wystarczającym stopniu. Bardziej przekonywujące są koncepcje społecznego uczenia się ponieważ rodzice jawią się w nich jako Ci którzy poprzez wzmacnianie wyróżniają zachowania właściwe płci dziecka. Schemat zaczyna się rozwijać jak tylko dziecko wychwyci różnicę między swoją płcią, a płcią przeciwną
Zaczyna rozwijać bardziej złożoną regułę płciową, która mówi mu o tym „co robią ludzie tacy jak ja?”
Jak tylko schemat się wytworzy dzieci mogą wykazywać większe zainteresowanie towarzyszami zabawy tej samej płci oraz zachowaniami stereotypowo powiązanymi z daną płcią
Przedszkolaki najpierw uczą się ogólnego rozróżnienia, jakie zajęcia lub zachowania pasują do danej płci zarówno przez obserwację innych dzieci jak i przez wzmocnienia uzyskiwanym przez rodziców.

Slajd: Samokontrola
Maluchy żyją tu i teraz. Jeżeli tego chcą to chcą teraz, gdy są zmęczone-płaczą, gdy są głodne – domagają się jedzenia. Słabo wypadają w czekaniu.
Proces zdobywania samokontroli polega na powolnym przechodzeniu kontroli z rodziców na dzieci.

Slajd: Temperament
Jeśli dziecko o trudnym usposobieniu ma kochających rodziców, którzy mogą stanowić dla niego oparcie i skutecznie mogą walczyć z jego temperamentem tor jego losów zostaje inaczej ukierunkowany. Lecz jeśli rodzicom nie podoba się własne dziecka lub brak im umiejętności wychowania potomstwa, lub ich rodzina znajduje się w ciągłym stresie podatne i trudne dziecko może wyjść z okresu przedszkolnego z poważnymi problemami odnoszenia się do innych.

 Slajd: Dziecko, a struktura rodziny
tabelka ze strony 254
Na dziecko ma wpływ także struktura rodziny. Każda struktura rodzina inna niż obejmująca oboje rodziców biologicznych daje mniej korzystne efekty. Przez kilka lat po rozwodzie dzieci wykazują zaburzenia zachowania, zmienia się wtedy również styl wychowania, gdyż staje się wtedy mniej autorytatywny, co można zobaczyć w tabeli.

https://prezi.com/u5aqfs2tmn6k/lata-zycia-dziecka-2-6/?utm_campaign=share&utm_medium=copy

II MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA NAUKOWA

Rodzina – wychowanie
w cieniu Holokaustu
poszukiwanie wzorów relacji międzyludzkich i modeli rozwoju
społecznego

Podstawowym przesłaniem konferencji było wskazanie na przestrzeń refleksji wychowawczej w kontekście zadań rodziny i wspólnoty państwowej. Punktem odniesienia były „traumatyczne doświadczenia Holokaustu”. Czy przeżycia II wojny światowej oraz eksterminacji w obozach zagłady stanowią na tyle ważne wydarzenia, aby były uwzględniane w kształtowaniu modeli relacji międzyludzkich i wzorów osobowych? Odpowiedź na te problemy były poszukiwana w czasie cyklicznej konferencji.

Jak tylko maszyna zagłady ruszyła jedni oddawali życie za bliskich inni wydawali ich, by ratować swoje życie. Zlokalizowano 5 tysięcy obozów na ziemiach polskich. Dużo ludzi utraciło życie w wyniku II wojny światowej, a wśród tych ofiar były też dzieci.
Wojna spowodowała, że oczy dziecka utrwaliły cierpienie, były świadkami pacyfikacji…
Dr. F. zadaje i odpowiada na pytania:
Jak wykorzystujemy biografię Witolda Pileckiego? Czy z pedagogicznej perspektywy w szkole, rodzinie… ta sytuacja jaka miała miejsce w holokauście już się nie powtórzy?

Podczas pierwszego wykładu możemy usłyszeć o prawach dziecka do szacunku według Korczaka. Janusz mówi o losach dziecka i w proroczy sposób przewidział to co może spotkać dziecko.
Mówi, że „dziecko NIE jest żołnierzem, NIE broni ojczyzny, choć z nią cierpi(…). Dziecko ma przeszłość, ale ma i prawo do przyszłości” Logicznie myśli, czuje, przeżywa, rozważa…
Wykładowca przestrzega, że państwo nie będzie istniało bez rozważnych, ŻYCZLIWYCH obywateli.

Wiele razy nawiązywał do Rosji i Ukrainy – potępiał zachowanie Rosjan do jeńców wojennych, którzy są bici i z których szydzą ludzie.
Zacytował Ustawę, która w 1976r (?) weszła w Nowym Jorku, mówiącą, że wszystkie osoby pozbawione wolności powinny być traktowane w sposób humanitarny. Zakazane jest pozbawiać ich godności.
Przesłanie płynące z tego wykładu:
Nie będziemy mówili o sobie jako straconym pokoleniu, żeby nie poszukiwać słów, by załagodzić, a żeby się przeciwstawić.

Następnym ciekawym wykładem był wykład o pt.: Pedagogika dialogu w badaniach nad rodziną.
Na początku profesor nawiązał do 3 pedagogicznych elementów tzn:
-przeszłości, która znajduje się w pamięci, gdzie czają się rzeczy dobre i złe (to w niej bronimy się przed prawdą, tworzymy tzw. „mury milczenia”)
-teraźniejszości – która jest rzeczą trudną
-przyszłości – gdzie znajduje się nadzieja… nadzieja, że życie ma sens.

Wymieniał również 3 postacie dialogu (m.in. Otto Bollo)

A przede wszystkim skupił się na kategoriach pedagogiki dialogu.
1) kategoria bliskości – mówił,  ze bliskość jest to możliwość w sensie psychicznym i fizycznym, jest to także zły i dobry dotyk… Bez bliskości nie można stworzyć rodziny, człowieczeństwa.
Wspominał o spotkaniu matki z dzieckiem, bez którego nie można odkryć odpowiedzialności.

Uświadomił słuchaczy, że dziecko jest bytem, rodzice muszą brać za niego odpowiedzialność i stwarzać mu świat dobra i miłości
Podkreślał jak ważne jest zaufanie, sprawiedliwość i dobroduszność, która pozwala się dziecku rozwijać.

Dowiadujemy się także z wykładu, że społeczeństwo nas często przerasta. Tworzą się różne relacje między innymi kompleks narodu żydowskiego.
Może też to społeczeństwo zakłócić spokój naszych myśli, emocji (związek między mężczyzną, a kobietą, kiedy to błogi spokój zostaje zakłócony i wytwarzają się silne emocje).

Profesor znowu wraca do słów Korczaka, że trzeba zniżyć się do poziomu dziecka, do jego myśli, a z drugiej strony wspiąć się. Spotkać się jak równy z równym.

Odpowiada na pytania
-czy możliwy jest dialog seksualny dorosły-dziecko? (dorosły może naruszyć intymność dziecka. Mówi, że seksualność jest, ale „inna”)
-jak opowiedzieć prawdę by budowała, a nie była siłą niszczenia? (prawda musi być narzędziem do walki o prawo. Jest ona czymś delikatnym)

Mówi również jak trudno jest wychować, że trzeba przyjąć ryzyko wolności (wolności osobistej, za ludzi, za których odpowiadamy…)
W relacjach wewnętrznych chodzi o to, by być świadkiem prawdy, dobra i nadziei. Jest to wyzwanie dla wychowawcy i rodziców

Zasada podstawowa według profesora, z którą trzeba się zgodzić:
Każdy człowiek jest punktem centralny świata – z każdego punktu naszego świata musi być widać wychowanka.
A kategorie wymienione przez niego (zaufanie, dobroduszność…) muszą być przezwyciężeniem holokaustu.